Inspiratie
Op deze Inspiratiepagina staan projecten waaraan wij op dit moment werken, informatie over ons team en verdere inspiratie!
Op deze foto kijk ik in de verte. Nieuwsgierig. Misschien ook een beetje gespannen. Maar nieuwsgierig is het juiste woord. Nieuwsgierigheid naar wat komt. Naar wat zich aandient. Naar wat er mogelijk is als je niet alles vooraf inkadert met zekerheden.
Taal heeft kracht. De woorden die je kiest kunnen energie geven of juist wegnemen. Ze kunnen mensen optillen of verlammen. In organisaties die vermoeid of cynisch zijn geworden, is hoopvolle taal vaak het begin van herstel.
In de afgelopen tijd heb ik veel bestuurders en leiders mogen bijstaan bij het verhaal dat zij met hun organisatie aan de buitenwereld willen vertellen. Maar voor mij begint dat verhaal nooit buiten. Het begint binnen.
Mijn keynote “Het geheim van motivatie”, met als subtitel Beweging en hoe creëer je het, tijdens het lustrum van de Stichting Counselling Nederland was een feest.
Soms lijkt het sturen van complexe processen in organisaties precies op mijn trainingen voor een IronMan of de Swedeman Xtreme Triathlon.
Mensen willen zien en gezien worden. Toch vinden veel mensen het moeilijk om dat echt te doen. De grootste kracht die je daarbij kunt inzetten, is de kracht van verhalen vertellen.
Onlangs schreef ik een blog over hoe je juist door te vertellen over de niet leuke dingen en je onvolkomenheden in je leven kunt laten zien wie je bent. Wees trots op je kwetsbare kanten en verstop ze niet. Ze maken je uniek en krachtig als persoon.
Herken je het gevoel dat je in contact met iemand je gevoel voor tijd helemaal verliest? Dat je helemaal in je element bent en dat alles in je stroomt?
Bestuurder zijn, zeker in Den Haag, is dienstbaarheid. Op dit moment kijken we weer naar debatten, campagnes en lijsttrekkers. We beoordelen, bevragen en bekritiseren al die bestuurders die we voorbij zien komen.
Onlangs volgde ik een masterclass bij Robin Roberts, de bekende presentatrice van Good Morning America. Ze werd beroemd door haar indringende interviews, zoals na orkaan Katrina en met president Obama kort na zijn inauguratie.
Afgelopen week volgde ik de MasterClass Polarisatiestrategie van grondlegger en expert Bart Brandsma. In een selecte groep van nationale professionals doken we twee dagen lang diep in het “wij-zij denken”.
De beste teams ontstaan niet door één leider die altijd de baas is. Ze ontstaan door bestuurders die begrijpen dat je de juiste mensen met verschillende eigenschappen, talenten en persoonlijkheden aan tafel moet hebben.
De beste gesprekken met bestuurders voer ik zelden in een vergaderzaal. Afgelopen week trok ik, zoals ik ieder jaar doe, met een paar goede vrienden de bergen in. Lopen, klimmen, samen buiten zijn. Dit jaar hebben we de Triglav in Slovenië beklommen. We zijn allemaal drukbezette mannen met werk, [...]
De werkdruk waarmee bestuurders dagelijks dealen. Het balanceren tussen urgentie en strategie. Externe druk en interne loyaliteit. Niet alleen besluiten nemen, maar ze ook 𝐝𝐫𝐚𝐠𝐞𝐧. Ze bepalen de koers van hun organisatie, soms tegen de stroom in. Vanuit een diepgeworteld kompas. Wat mij blijft fascineren: veel van hen hebben dit pad niet bewust gekozen. Ze zijn erin gegroeid. Vanuit een drive om bij te dragen. Vanuit nieuwsgierigheid. En ja, soms door toeval en timing.
Ik schrijf een boek! Afgelopen week had ik de allereerste thee- & koffie sessie. Een moment om met mijn netwerk te delen wat ik al heb geschreven en te toetsen of het gewaardeerd wordt. Maar vooral om hulp te krijgen.
Bijzonder open debat afgelopen week in de raadzaal van de Gemeente Haaksbergen waar ik zo’n 100 leerlingen van het Het Assink lyceum mocht begeleiden als onderdeel van de participatie van de inwoners bij de te ontwikkelen kadernota voor de gemeenteraad.
Ik had een interessante ontmoeting met Erik Wegewijs. De leider uit het Corps Commando Troepen van "Special Forces Vips". In mijn artikel heb ik het hierover en vertel ik over negatief groepsgedrag waardoor mensen niet in beweging durven komen. Over het belang van de lijfspreuk van de commando's “Nunc aut nunquam”. Vertaald: Nu of nooit!
Soms krijg je een aanvraag voor een opdracht waarbij je van tevoren weet dat het bijzonder is. Dat het heel moeilijk en spannend is. Dat het ook pijnlijk is om hem aan te pakken. Zo’n vraag kreeg ik van de Gemeente Enschede.
Wandelen door het bos met mijn lieve Snow brengt ons allebei in ons oer-element. Het voelt fijn in een omgeving waar ik ben geboren en waar ik me thuis voel. Waar ik kan zijn wie ik ben.
Kort geleden sprak ik met Markt Tuitert over de successen in zijn topsportcarrière maar ook over de momenten dat het echt even minder ging. Succesvol zijn is iets waarnaar we streven. Het zit in ons systeem. Maar het kan niet bestaan zonder die kwetsbare kant.
De afgelopen tijd was ik actief in de Gemeente Amsterdam. Mede door de succesvol bekroonde NPO documentaire “Klassen” wilde men laten zien dat er keihard wordt gewerkt aan de verbinding en het aanbod van inclusief onderwijs in Amsterdam. Samen met de schoolteams, ondernemers, de Gemeente Amsterdam met haar sterke Wethouder van Onderwijs Marjolein Moorman en vele anderen worden er bergen verzet.
Draagvlak kun je niet kopen of maken. Draagvlak moet je verdienen! Daar is tegenwoordig veel verwarring over. Draagvlak en macht zijn wel vaak met elkaar verbonden, maar zijn echt losstaande begrippen. In deze blog leg ik het je uit, zodat je weet wanneer macht verandert in onmacht. En hoe je opnieuw kan investeren in het proces zodat draagvlak ontstaat.
𝐈𝐝𝐞𝐧𝐭𝐢𝐭𝐞𝐢𝐭 𝐢𝐬 𝐩𝐚𝐬 𝐢𝐧𝐭𝐞𝐫𝐞𝐬𝐬𝐚𝐧𝐭 𝐚𝐥𝐬 𝐝𝐢𝐞 𝐠𝐞𝐥𝐚𝐝𝐞𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐭 𝐦𝐞𝐭 𝐚𝐮𝐭𝐡𝐞𝐧𝐭𝐢𝐜𝐢𝐭𝐞𝐢𝐭 Mee eens, toch? Vaak vertellen mensen op feestjes, borrels en bij de koffieautomaat wat voor type ze zijn (party animal, trouble shooter, peace maker). Ze vertellen hoe goed en hip ze zijn. Eigenlijk vertellen ze niet wie ze echt zijn. Maar hoe jij ze moet zien. Wat gebeurt hier?
Nieuws! Ik ben begonnen met het schrijven van een super(helden) boek. Met de titel: ”Het geheim van Motivatie”. Het gaat over het maatschappelijk domein. Het gaat over de mensen die binnen het onderwijs, de zorg, het welzijnswerk en maatschappelijk ondernemerschap écht iets doen voor de medemens.
Waarom is deze uitspraak op dit moment zo actueel? Dit komt doordat cultuur nog meer gezien wordt als de vaste waarde die ons als mensen verbindt. Maar hoe doe je dat in een omgeving zoals in Nederland, waar je met zoveel culturen in organisaties te maken hebt?
Echt in balans zijn. Het klinkt soms zo van deze tijd. Lekker modern. Zo maakbaar. Doe dit, doe dat. Leef in het nu. Yoga, mindfulness, ga joggen. Yeah right! Jack Kornfield heeft het ooit zo mooi beschreven.
De afgelopen week was ik in Boston. Ik bezocht daar onder mijn zoon bij Harvard University. In Provincetown zag ik 𝐊𝐚𝐦𝐚𝐥𝐚 𝐇𝐚𝐫𝐫𝐢𝐬. Ik had mooie gesprekken met Barney die binnenkort op campagne voor Kamala Harris gaat. Hij deed de mooie uitspraak "𝐉𝐨𝐡𝐧 𝐰𝐞 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐭𝐨 𝐞𝐧𝐞𝐫𝐠𝐢𝐳𝐞 𝐭𝐡𝐞 𝐩𝐞𝐨𝐩𝐥𝐞"
Ik heb het GEDAAN! Dus ik weet zeker dat ik het KAN! 16 juni heb ik de Ironman 2024 in Nice gelopen, gezwommen en gefietst en hiermee geld opgehaald voor het Fonds Gehandicaptensport.
“Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan” | Over een aantal dagen ga ik de Ironman 2024 in Nice lopen. De weg ernaar toe deed mij deze week aan mijn goede vriend Willem Marcelis denken. Wat had hij dit mooi gevonden!
De afgelopen jaren mag ik met het sociaal maatschappelijk team van de Gemeente Enschede meedenken en werken aan een netwerk van alle partners in de stad die werken met inwoners die te maken hebben met armoede. “Rondkomen met je Inkomen” is een netwerk dat bestaat uit professional- en vrijwilligersorganisaties met als doel elkaar ontmoeten en proberen samen één aanspreekpunt te vormen.
Ajuus! Zoals we dat in Twente zeggen. Dag 2023 het ga je goed! Ajuus 2023 good goan! Ik wens jullie een gezond en succesvol 2024! Een jaar dat van mij nog wel even rustig op mag starten. Want een beetje rustig aan is ook fijn dus…Heanig an 2024!
25 Jaar geleden reisde ik naar New York. “Think global act local” Dat is misschien wel hetgeen mij het meest is bijgebleven van die tijd in deze bruisende stad. Nu ik deze week met mijn zoons door dit kloppende hart van de wereld slenter, hoop ik dat zij daar ook iets van oppikken.
Afgelopen maand finishte ik na 1,9km zwemmen, 90km fietsen en 21,2km hardlopen in Luxemburg op de Ironman. Iets dat alleen voor de perfecte atleten is weggelegd? Zo dacht ik. Maar luister even waar ik tijdens mijn reis achter kwam....
Na de zomervakantie lanceren we mijn boek. Het is een verhaal over mijn werk in het maatschappelijk domein. Over de unieke werkwijze die ik door de jaren heen samen met mijn team ontwikkelde, binnen onderwijs, zorg, politiek en NGO’s
Afgelopen week liep ik mijn eerste volledige marathon. Vaker liep ik rondes van 10, 20 en af en toe iets meer kilometers, maar nooit deed ik “die hele”. Het had iets groots, beangstigends, misschien zelfs wel onhaalbaars.
In de boksring zien we de bokser. De vechter. De kampioen. Maar aan de rand van die ring staat altijd een trainer, een coach, een fysiotherapeut. Wat is het team rondom jouw ring?
We zijn het allemaal eens met elkaar dat we de zorg met haar medewerkers in ons land keihard nodig hebben. Hoe kan het dan dat we een personeelstekort in de zorg hebben? Hoe kan het dan dat de mensen in de zorg zich niet goed behandeld voelen?
𝗛𝗼𝗲𝘃𝗲𝗲𝗹 𝗺𝗶𝗻𝗱𝗲𝗿 𝗮𝘂𝘁𝗼𝗯𝗲𝘄𝗲𝗴𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝗿𝗲𝗮𝗹𝗶𝘀𝗲𝗿𝗲𝗻 𝘄𝗲 𝗮𝗹𝘀 𝗷𝗲 𝗱𝗶𝘁 𝗶𝗱𝗲𝗲 𝘂𝗶𝘁𝘃𝗼𝗲𝗿𝘁?
“Rijkdom is niet hoeveel je bezit. Rijkdom is hoeveel je voor anderen kunt betekenen”
Macht heeft vaak een negatieve klank. Toch heb je ook macht nodig wanneer je nieuwe sociale werkelijkheden wil creëren. Lees hier waarom...
“Wat is dat toch dat ons zo aanspreekt in de beleving van “nieuw”? Is er iets mis met het bestaande? Het heden? Of zoals dat in de mindfulness genoemd wordt “het nu”?”
"Verantwoordelijkheid en eigenaarschap zijn mooi, daar hebben we het vaak over. En we zijn trots als het gevoeld wordt. Helemaal mee eens, maar het kent zijn beperkingen.”
Het spel waar we met elkaar in zitten is een oneindig spel. Het gaat niet over winnen of verliezen maar het gaat over de inhoud van wat we doen.
Waarom staan we niet vaker stil bij al het mooie dat ons zomaar overkomt. Waarom zeggen we niet vaker “het is goed zo”?
Leiderschap wordt vaak toegeschreven aan een enkele persoon, maar is dit wel terecht?